آشنایی اولیه با كارتهای صدا و نحوه عملكرد آن

کارت صدا یکی از عناصر سخت افزاری استفاده شده در کامپیوتر است که باعث پخش و ضبط صدا( صوت) می گردد. قبل از مطرح شدن کارت های صدا ، کامپیوترهای شخصی برای پخش صدا ، صرفا" قادر به استفاده از یک بلندگوی داخلی بودند که از برد اصلی توان خود را می گرفت . در اواخر سال 1980 استفاده از کارت صدا در کامپیوتر شروع و همزمان با آن تحولات گسترده ای در زمینه کامپیوترهای چند رسانه ای ایجاد گردید. در سال 1989 شرکت Creative labs کارت صدای خود را با نام Creative Labs soundBlaster Card عرضه نمود. در ادامه شرکت های متعدد دیگری تولیدات خود را در این زمینه عرضه نمودند. توضیحات بیشتر در ادامه مطلب.
مبانی کارت صدا
یک کارت صدا دارای بخش های متفاوت زیر است :
• یک پردازنده سیگنال های دیجیتال (DSP) که مسئول انجام اغلب عملیات( محاسبات ) مورد نظر است .
• یک مبدل دیجتیال به آنالوگ (DAC)
• یک مبدل آنالوگ به دیجیتال(ADC) برای صوت ورودی به کامپیوتر
• حافظه ROM و یا Flash برای ذخیره سازی داده
• یک اینترفیس دستگاههای موزیکال دیجیتالی (MIDI) برای اتصال دستگاه های موزیک خارجی
• کانکنورهای لازم برای اتصال به میکروفن و یا بلندگو
• یک پورت خاص " بازی" برای اتصال Joystick
اغلب کارت های صدا که امروره استفاده می گردد از نوع PCI بوده و در یکی از اسلات های آزاد برد اصلی نصب می گردند. کارت های صدای قدیمی عمدتا" از نوع ISA بودند. اکثر کامپیوتر های جدید کارت صدا را بصورت یک تراشه و بر روی برد اصلی دارند. در این نوع کامپیوترهای اسلاتی برروی برد اصلی استفاده نشده وبدین ترتیب یک اسلات صرفه جوئی شده است ! SoundBlaster Pro بعنوان یک استاندارد در دنیای کارت های صدا مطرح است .
اغلب تولید کنندگان کارت صدا از مجموعه تراشه های مشابه استفاده می نمایند.پس از طراحی تراشه های فوق توسط شرکت های مربوطه تولید کنندگان کارت صدا، امکانات و قابلیت های دلخواه خود را به آنها اضافه می نمایند.
کارت صدا را می توان به یکی از دستگاههای زیر متصل نمود :
در ادامه مطلب..
![]() |
ادامه مطلب | ![]() |
دوشنبه، 3 خرداد ماه ، 1389 | ![]() |
نظر دهيد! |
![]() |
ادامه مطلب | ![]() |
شنبه، 21 فروردين ماه ، 1389 | ![]() |
نظر دهيد! |
![]() |
ادامه مطلب | ![]() |
يكشنبه، 22 آذر ماه ، 1388 | ![]() |
نظر دهيد! |
![]() |
ادامه مطلب | ![]() |
سه شنبه، 17 آذر ماه ، 1388 | ![]() |
نظر دهيد! |
![]() |
ادامه مطلب | ![]() |
دوشنبه، 16 آذر ماه ، 1388 | ![]() |
نظر دهيد! |
انواع كيبوردها عبارتند از:
:مبتدی keyboard
كه صرفاً براي يادگيري نو آموز و آشنائي با صداها و ريتم هاست .
مثل:
Casio 670-680-700 … و يا Yamaha 260-290
نوع پيشرفته تري از كيبوردها هستند كه به لحاظ كيفيت صوت و ريتم از درجه بالاتري برخودارند سيستم اين كيبودها به كاربر امكان مي دهد كه بتواند خود ريتم بسازد و از تركيب صداهاي موجود در بانك صوتي صداها و تركيبات جديدتري ارائه نمايد مثل :
Yamaha 640-740,…- Roland e86 - korg pa80 – korgpa50
:Sequencer keyboard
اين نوع كيبوردها به كاربر امكان مي دهد با فراغ بال و بدون زحماتي كه براي اجراهاي زنده كشيده مي شود بخش هاي موسيقي خود را نواخته، آنها را تنظيم و مرتب كرده و سپس همه را با هم پخش كند مثل:
korg Triton 01 -roland xp80
- kruzwell k2600
:synthesizer keyboard
اين نوع كيبوردها فقط داراي بانك صوت بوده و قابليت توليد اصوات جديد را درخود دارند . پرداز شگرهاي بسيار زياد صوتي با متغيرهاي فراوان و قدرت آناليز اصوات از قابليت هاي نوع كيبوردهاست . اين كيبوردها به تنهايي مورد استفاده خاصي ندارند و بيشتر به كمك ارنجرها و سكونسرها مي آيند.
:Midi keyboard
اين نوع كيبوردها مخصوص كساني است كه فقط
مي خواهند از كلاويه هاي يك كيبورد استفاده كنند و
يك بانک صوتي در كامپيوتر خود دارند . با اين كيبوردها مي توان شدت و ضعف صدا، لرزش صدا، موج دادن به صدا و قابليت هاي اينچنيني را روي كامپيوتر كنترل نمود بر روي اين كيبوردها امكانات ديگري نيز قابل اضافه شدن است مانند: بانكهاي صوتي (Expansion board)، پردازشگرهاي صوتي (occilator )و حافظه هاي دائمي (hard disk )
اين نوع كيبوردها براي نمونه گيري از يك صوت مورد استفاده قرار مي گيرند چه اين صوت صداي يك ساز اكوستيك باشد و چه هر صداي غير موسيقايي نظير صداي طبيعت، باد، باران
![]() |
ادامه مطلب | ![]() |
دوشنبه، 16 آذر ماه ، 1388 | ![]() |
نظر دهيد! |
![]() |
ادامه مطلب | ![]() |
دوشنبه، 16 آذر ماه ، 1388 | ![]() |
نظر دهيد! |
میزهای میکس امروزی قابلیت دریافت سیگنالهای ورودی آنالوگ و دیجیتال را با هم دارند و می توانند ترکیبی از آنها را با اعمال افکت های مختلف و تغییر سطح - level - در خروجی های مختلف داشته باشند. شکل اول شماتیک یک میکسر صدای ساده را نمایش می دهد که وظیفه آن مخلوط کردن سیگنالهای صدای خواننده و سازهای مختلف و ارائه آن در دو کانال مجزای خروجی است.
یادآور می شود که اصطلاح میز هنگامی به میکسر اطلاق می شود که ابعاد آن به اندازه ای باشد برای استفاده از آن لازم باشد تا آنرا روی یک میز قرار داد. برخی از انواع میزهای میکس آنقدر کلید های کنترلی دارند که در نگاه اول ممکن است کار با آنها بسیار دشوار جلوه کند اما پس از آشنایی با ساختار کلی آنها متوجه خواهید شد که در کوتاه ترین زمان می توان بهترین استفاده را از این میزهای میکس کرد.
کانالها
هر میز میکس دارای قسمتهای اصلی شامل جک و ترمینال های ورودی و خروجی، قسمت کنترل ورودی ها، بخش اکوالایزر، بخش کنتر خروجی (یا خروجیها) و تعدادی باس - bus - است.
خروجی میکروفن یا ساز الکتریکی - الکترونیکی به جکهای ورودی متصل می شود. هر یک ازاین ورودی ها میتوانند بصورت مونو - mono - یا استریو - stereo - باشند. هر یک از این ورودی ها در ساختار میز میکس دارای یک کانال ارتباطی مخصوص به خود هستند که عموما با رابطهای مخصوص حرفه ای مانند eXternal Left Right - XLR و یا کانکتورهای متداولتر RCA و ... به مولدهای صوتی متصل می شوند.
بسته به نوع میز جکهای ورودی می تواند روی صفحه میز باشد و یا در کناره های آن در هر صورت آنچه مسلم است برای هر کانال کنترلهای مخصوصی وجود دارد مانند کنترل سطح یا حجم صدا، بالانس صدا میان کانالهای چپ و راست، امکان بی صدا کردن کانال - mute - و یا ارتباط تنها همین کانال با خروجی - solo - ، خاموش و روشن کردن کانال و ...
با توجه به سایز میز میکس ممکن است پیش از عمل مخلوط کردن نهایی صدا ها بتوان آنها را در زیر گروه هایی - sub groups - مخلوط کرد.
کانالهای ورودی خروجی میکسرها عموماً بصورت اعدادی که در هم ضرب می شوند نمایش داده می شوند به عنوان مثال 12x2 نمایشگر میکسری است که دوازده ورودی دارد و دو خروجی. اگر میکسر دارای زیرگروه های تقسیم بندی هم باشد، تعداد آنها در میان اعداد مربوط به ورودی و خروجی نمایش داده می شود. بنابراین 24x4x2 نمایانگر میکسری است که 24 ورودی، چهار زیرگروه - sub group - و 2 خروجی است.
کانکتورهای XLR
کانکتورهای ا رتباطی میان میزهای میکس حرفه ای عموماً از نوع XLR هستند. این کانکتورها که امروزه بصورت جزئی از استانداردهای ITT - International Telephone and Telegraph - نیز در آمده اند اولین بار توسط شرکت Canon مورد استفاده قرار گرفتند. متداولترین نوع آنها که در سیستم های صوتی مورد استفاده قرار می گیرد نوع سه پین آنها است که برای کانالهای استریو استفاده می شود. از جمله مزیت های مهم این کانکتورها می توان به استحکام، برقراری ارتباط مطمئن و امکان قفل شدن اشاره کرد.
آشنایی بیشتر با ورودی ها
ورودی های میکسر عموماً برای سطح مشخصی از لحاظ ولتاژ سیگنال الکتریکی طراحی می شوند. این ورودی ها ممکن است برای دستگاههایی با خروجی های بسیار ضعیف مانند میکروفن که با mic نمایش داده می شوند، و یا دارای سطح ولتاژ کمی بیشتر - که عموماً از یک طبقه پیش تقویت ولتاژ عبور کرده اند - مانند خروجی یک کیبرد حرفه ای الکترونیک که با line نمایش داده می شوند، باشند.
یک میکسر خوب حتی ممکن است بتواند خروجی تقویت شده یک ساز در سطح ولتاژ خروجی یک بلندگو را نیز بعنوان ورودی پذیرا باشد.
هنگام استفاده از منابع صوتی باید دقت کنید که خروجی منبع صوتی شما در چه حدی است و آنرا به ورودی متناسب خود متصل کنید. اتصال خروجی تقویت شده برای یک بلندگو به ورودی میکروفن یک میکسر بدون شک می تواند به دستگاه آسیب جدی برساند.
میکسرهای حرفه ای عموماً برای هر کانال خود یک ورودی ضعیف در حد mic level دارند و یک ورودی در حد line level. دقت کنید که این تفکیک ممکن است توسط یک کلید انجام شود و یا برای هر حالت یک کانکتور جدا داشته باشد. بدیهی است که در صورت اخیر نباید برای هر کانال از هر دو ورودی استفاده کرد.
![]() |
ادامه مطلب | ![]() |
دوشنبه، 16 آذر ماه ، 1388 | ![]() |
نظر دهيد! |

![]() |
ادامه مطلب | ![]() |
شنبه، 14 آذر ماه ، 1388 | ![]() |
نظر دهيد! |